नेपाल देवभूमि हो। यहाँ नकारात्मक उर्जाहरु धेरै समय टिकिरहन सक्दैनन्

२०७२ को भुकम्पको तिब्रता हेर्दा त्यतिबेला नेपालमा कम्तिमा २०-३० हजार देखि १ लाख मानिसहरुको मृत्यु हुनुपर्ने एक अध्य्यनले देखायो तर त्यो संख्या केवल ८००० मात्र मा सिमित भयो ।

सोचे जसरी हाम्रै घर वरिपरिका पुराना बस्ती र घरहरु समेत त्यो मात्रामा भत्किएनन जुन अवस्थामा ती घरहरु पुराना र जिर्ण भैसकेका थिए ।

पछि अध्ययन गर्न आएका अमेरिकी भुगर्ववीधहरु नै त्यतिबेला छक्क परेका थिए कि आखिर नेपाल बच्यो कसरी ? जबकी , यहाँको भुकम्पको समाचार प्रसारण हुना साथ चिन र भारतले सोचेका थिए कि पक्कै नेपालमा काठमाडौ उपत्यका पुरै जमीन मुनि भासियो होला ।

तर, जब उनिहरुले सेटलाइट बाट अध्ययन गरे, हेलिकप्टरबाट आएर हेरे उनिहरुले सोचे अनुसारको १% मात्र क्षति भएको देखे र अचम्मीत भए ।

यसैगरि , एकजना वृद्ध बुवा भन्दै हुनुहुन्छ , पहिले विफर फैलदा पनि यहाँ त्यस्तो भयावह स्थिती थिएन । जुन हिसाबले रोग फैलिएको थियो , त्यो अनुसार यहाँ सबै सखाप हुनुपर्ने । तर त्यस्तो भएन ।

बिश्वमा विभिन्न रोग आए । प्लेग , इबोला, सार्स, मार्स र अहिले कोरोना । तर, भगवान कै कृपा मान्नुपर्छ अहिलेसम्म नेपालमा त्यस्तो धेरै असर कुनैले पनि पार्न सकेको छैन ।

एउटा पुरानो रास्ट्र्प्रेम झल्कने गीत थियो, जहाँ ढुङ्गा ढुङ्गामा देवताको वास छ । जहाँ थुम्का थुम्कामा स्वर्गको आभाष छ । त्यो देश मेरो हो , त्यो देश मेरो हो ।

वास्तवमै , नेपाल भनेको ऋषि भुमी हो । यो देव भूमी हो । यहाँ नकारात्मक उर्जाहरु लामो समयसम्म टिकिरहन सक्दैनन । त्यसैले यत्तिको सुन्दर देशलाई छाडेर विदेशमा भविष्य खोज्नुहुने सबैले अब सोच्नुपर्ने दिन आएको छ । आफ्नो संस्कार र सभ्यता छाडेर अर्को सभ्यतामा रमाउनुहुने र आफ्नो धर्म छाडेर अरु धर्ममा रमाउनुहुने सबैले एकपटक सोच्नुपर्ने बेला आएको छ ।

संसारमा सबै सभ्यता पटक पटक संकटमा पर्दा नेपाल मात्र किन जोगिइरहेको छ ? कतै यो सबै पशुपतिनाथकै कृपाको कारण त हैन ?

यत्तिको पवित्र देवभुमी संसारमा अन्त कतै छैन । यहीँ रहेर, बाँचेर मात्र हामी सुरक्षित रहन सक्छौ र यसैमा प्राण त्यागेर मात्र हामी जन्म र मृत्युको बन्धनबाट मुक्त बन्न सक्छौं ।

हृदय देखि नै आफ्नो देश र जन्मथलोलाई माया गरौं ।

पशुपतिनाथले सबैको कल्याण गरुन् भनेर राजा ज्ञानेन्द्र र राज परिवारले सधैं भन्ने गरेको त्यसै हैन रहेछ ।